Ze is terug, Marijke Boon! En dit keer komt ze niet alleen, maar brengt ze een nieuw programma, samen met Judith Oost. Naar eigen zeggen ‘Een Duin-en-Tuin concertje’.

 

Er valt aardig wat te genieten bij de lange muzikale Boon. Ze trekt een glanzende rode jurk aan, en meandert kundig tussen smartlap en de blues. Achter haar ruist (een schilderij van) de zee, het helmgras beweegt zacht in de wind.

Ze zingt een Zeelandslied. De Oude Haas komt voorbij, en De dikke Elf. Ze verhaalt van geheime ontmoetingen en klein leed. Zegt sonnetten. Kantelt clichés. Voeg daarbij de wonderschone combinatie van accordeon en cello, en het zit wel goed met RODE ANEMONEN.

 

Zingend onderzoekt Boon de betekenis van oud, antiek en vintage. Ze plaatst deze begrippen in haar songs naast gloednieuw, hip en trendy. ‘Klassiekers’ krijgen bij haar een nieuwe lading. Soms moest er iets worden weggestreept, en ja, soms moest er een couplet worden bijgeschreven. Ze hebben zich in RODE ANEMONEN organisch tussen de nieuwe liedteksten en vertellingen gevoegd.

Met haar eigenzinnige kijk op de werkelijkheid en haar bijzonder taalgevoel weet Marijke Boon, samen met Judith Oost op cello, te prikkelen en te ontroeren.

De rode anemonen zijn:

  • Marijke Boon – tekst, zang en accordeon
  • Judith Oost –  cello

Arrangementen door Pim Moorer en Judith Oost
Schilderijen zee door Robert Vorstman en Marijke Boon

Nieuwsgierig geworden?
Kijk ook eens op de website marijkeboon.nl